ေန႔လည္ႏွစ္ခ်က္က်
‘မ’ကံမေကာင္းသမွ်
ဘုရားထံနားပူနားစာတိုက္
ငိုက္ခနဲျဖစ္သြား။
တိမ္တိုက္ကိုစီး
ေမဘရဏီေလးလား
သူေလးေျပးအလာ
ေလဟုန္ကိုစီး
သိေႏၶာအလား
ကိုယ္ကအေျပး။
ဒီဘ၀ေတာ့ အေမ့သားကံေကာင္းျပီ
ႏွစ္ကိုယ္တူေပ်ာ္ျမဴးၾကမည္
စိတ္မွာေတြးရင္
လက္တကမ္းအကြာ………….
ေဟ့ေကာင္ အနတၱ
ထေတာ့ ထေတာ့
ညစာဟင္းခ်က္ဖို႔…….. တဲ့။
No comments:
Post a Comment